من توریستم بزرگترین پرتال گردشگری

پنجشنبه ۲۸ دی ۱۳۹۶

مکان های دیدنی راین




مکانی های تاریخی

ارگ راین ( Rayen Castle )

رایـِن شهری است در استان کرمان و در دامنه کوه هزار. این شهر مرکز بخش راین از توابع شهرستان کرمان است و در جنوب شرقی کرمان قرار گرفته‌است.


نقشه مکانی های دیدنی راین


جغرافیا

راین (رائین) در مختصات جغرافیایی، به طول ۴۴۰۸/۵۷ شرقی درجه و عرض ۵۹۷۵/۲۹ درجه شمالی قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۲۰۱ متر می‌باشد. این شهر در فاصله یکصد کیلومتری جنوب شرقی کرمان و بر دامنه کوه هزار، چهارمین کوه بلند ایران و مرتفع‌ترین قله جنوب کشور آرمیده‌است. جمعیت این شهر بنا به سرشماری ۱۳۸۵ (۹۶۲۳) نفر می‌باشد که در بین مراکز بخش بعد از ماهان، انار و رابر رتبه چهارم را دارد و نسبت به سرشماری سال ۱۳۷۵ که جمعیتی برابر با ۱۰۳۰۳ نفر داشته و امروزه افت جمعیت دارد.

آب و هوا و اقلیم

آب و هوای راین معتدل کوهستانی است و زمستان های سرد و تابستان های خنکی و دلپذیری دارد.این شهر در دامنه کوه بلند هزار،چهارمین کوه بلند ایران قرار دارد.

تاریخچه

نام راین در گذشته رائین بوده و از دو واژه راه+این به معنی «راه این است» گرفته شده. این شهر در مسیر بزرگراه شرق به غرب قرار داشته و به عنوان یک منزلگاه مهم مورد توجه بوده‌است. راین با قدمت و تمدن کهن در زمان ساسانیان بواسطه قرار گرفتن در مسیر بزرگراه غرب به شرق موقعیتی مناسب داشته و یکی از مراکز دادو ستد کالا و همچنین بافت پارچه‌های ارزشمندی بوده‌است که حتی به مناطق دور مانند مصر نیز صادرمی شد. این منطقه در گذشته یکی از مراکز ساخت صنایع دفاعی مانند شمشیر و تفنگ نیز بوده‌است. وزیری مولف کتاب جغرافیای کرمان، راین را چنین توصیف کرده‌است: باغستانی فسیح، مرغزاری بدیع آبش با سلسبیل برادر و هوایش با فردوس برابر. در خوبی آب وهوا همچون جنت المأوا، در صفا و فضا بی مثل و همتا.

صنایع دستی

شمشیر، اسلحه، قندشکن، داس، ساطور، قیچی، انبر و همچنین تاج علمهای عزاداری از دیگر ساخته‌های فلزکاران این منطقه‌است. در تاریخ آمده‌است که لشکریان راینی که تحت فرماندهی گنجعلیخان، حاکم کرمان، در جنگ با عثمانی‌ها شرکت می‌کرده‌اند به خاطر تفنگ‌های دست ساز صنعتگران راینی همیشه پیروز میدان بوده‌اند. همچنین گویند در عهد ناصرالدین شاه قاجار یک نفر از صنعتگران راین چاقوی مخصوصی می‌سازد که فوق العاده برنده بوده‌است تا آنجا که لوله تفنگ و حتی قفل‌های محکم را به آسانی می‌بریده‌است. عده‌ای او را تشویق می‌کنند و می‌گویند اگر این چاقو را به حضور خان حاکم ببری به تو خلعت خواهد داد. صنعتگر از همه جا بی خبر با هزار امید چاقو را در جعبه مخملی قرار می‌دهد و با زحمات زیادی به حضور خان حاکم می‌رسد و پس از تعظیم و تکریم، صنعت خود را به شاهزاده نشان می‌دهد. حاکم می‌گوید از این چاقو چه کاری ساخته‌است و چه برتری نسبت به چاقوهای دیگر دارد. صنعتگر می‌گوید قربان این چاقو فوق العاده برنده‌است و حتی لوله تفنگ را هم به آسانی می‌برد. برای آزمایش اجازه بفرمایید شیئی آهنی را با آن ببرم. حاکم نگاهی به قفل آهنی بزرگی که به درب اطاق آویز بود می‌اندازد و می‌گوید آیا می‌توانی آن قفل را ببری؟ صنعتگر اطاعت کرده و قفل را به راحتی می‌برد. حاکم با دیدن این وضع می‌گوید خوب با این چاقو کار دزدها را آسان نمودی و بعد میرغضب را احضار می‌کند و دستور می‌دهدتا دست صنعتگر را ببرد. چاقوساز با گریه و زاری التماس می‌کند تا از سر تقصیر او بگذرند. خلاصه با واسطه شدن افرادی شاهزاده او را عفو می‌نماید مشروط بر آنکه التزام بدهد از نوع آن چاقو هرگز نسازد.صنعت قالیبافی نیز در راین رواج دارد.

فرهیختگان و مشاهیر راین

جمله دانشمندان راینی که از او اثری بجا مانده‌است می‌توان به دانشمند و عارف گمنام علی اکبر شریف اینی کرمانی اشاره کرد که از نامبرده کتابی خطی به نام مجمع البحرین با موضوع معارف اسلامی بجا مانده‌است که وی کار تالیف کتاب را در سال ۱۲۳۳ ه.ق آغاز و در سال ۱۲۳۷ ه.ق به پایان برد. همچنین پدر وی نیز فردی دانشمند بوده که صاحب کتابی به نام مطلع الانوار می‌باشد. شخصیت مهم دیگر، شیخ عبدالله بن محمدعلی بن عبدالغفار راینی است. وی در سال ۱۲۵۴ هجری قمری متولد شد. وی از شاگردان شیخ انصاری و میرزای شیرازی و مؤلف کتابهایی از جمله ‬: ۱- التنبیهات فی الأُصول والفقه ۲- تنقیح المقاصد فی شرح الفرائد - الرسائل - للأنصاری ۳- خلاصة الأُصول. ۴- خلاصة الفروع ۵- قاطع النزاع فی الإجماع ۶- مدائح اولیاء ( فارسی). ۷- مصائب اولیاء (فارسی) بوده‌است. در حوزه درس وی نخبگان شرکت می‌کردند و از عالمان فقیه و پرهیزگار زمان خویش بوده‌است. وی در شانزدهم رمضان سال ۱۳۲۷ قمری درگذشت و در نجف و در صحن حرم علی مقابل قبر شیخ نراقی به خاک سپرده شد. میرزا حسین خان راینی در زمان زندیه پس از مرگ کریم خان زند، مدتی حاکم کرمان بوده‌است. وی محلی را در نزدیکی مسجد جامع کرمان برای دفن خود انتخاب کرده بود که پس از وفاتش در آنجا دفن گردید. در سال ۱۲۰۶ هجری قمری مشتاق علی‌شاه، عارف نامی قرن سیزدهم هجری قمری و یکی از پیشوایان صوفیه به دلیل خواندن آیات قرآن با نوای سه‌تار سنگسار شد. در ۲۱ رمضان سال ۱۲۰۶ هجری قمری محمد علی خان راینی، مشتاق را در کنار پدرش، میرزا حسین خان راینی دفن کرد. این محل که در نخست آرامگاه میرزا حسین خان راینی بود به مشتاقیه معروف شده‌است.