من توریستم بزرگترین پرتال گردشگری
پنجشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۶
بازدید :
951

منافع مسافرت




مسافرت، حتی برای مدتی کوتاه، برای سلامتی بسیار مفید است. حال این سفر مسافرت های دیداری و صله رحم، زیارتی، به قصد تفریحات سالم و یا حتی از نوع كاری که باشد، خوب و پسندیده است. در سفر باید آدابی را که از پیشوایان دین نقل شده، به عنوان رهنمود گرفتن از مکتب رعایت کرد. فواید مسافرت بسیار است. کسب تجربه و پخته شدن، آشنایی ها و ارتباطات جدید، از آن جمله است.
امام صادق (ع) فرموده است: مسافرت باید برای یکی از این سه امر باشد: 1- تهیه توشه آخرت 2- تأمین معاش و زندگی 3- لذت مباح و تفریح غیرحرام.
از جمله سفرهای پسندیده، مسافرت به شهرهای مذهبی و زیارتگاه ها و دیدن اماکن تاریخی و دیدار با بزرگان و شخصیت های علمی و اخلاقی است (امام سجاد (ع) بیست و پنج بار به سفر حج رفت).
بنابراین نگاهی به مجموعه روایات اسلامی، نکاتی را به عنوان "آداب سفر" به ما می آموزد که مهمترین آنها، آموختن آیین همراهی و همسفری است. تأکید شده که پیش از سفر، همسفر مناسبی پیدا کنید، چرا که مسافرت به تنهایی مکروه است. رسول خدا صلی الله علیه و آله سه تن را مذمت کرده است:
1 - کسی که غذایش را تنها می خورد.
2 – کسی که در خانه ای تنها می خوابد.
3 – کسی که تنها به مسافرت های دور و دراز می رود.
ـ امـام صـادق (ع): مـسافرت خود را با صدقه دادن آغاز كن و هرگاه خواستى بیرون برو، زیرا (با صدقه دادن) سلامت سفرت را مى خرى.
لقمان در مقام اندرز به فرزندش می گوید: فرزندم با شمشیر و پای افزار و دستار و چادر (خیمه) و مشك آب و نخ و سوزن و درفش خود مسافرت كن. و داروهایی كه به كار تو و همراهانت می آید، با خود بردار و با همسفرانت توافق و سازگاری نشان ده، مگر آن جا که معصیت خدا در میان باشد.
اگـر در امر حقى از تو شهادت خواستند شهادت بده و اگر از تو مشورت و نظر خواستند، با تمام تـوان اندیشه ات را براى آنان به كارگیر. اگر همسفرانت راه افتادند، تو نیز با آنان راه بیافت و اگر دیدى كار مى كنند، تو نیز با آنان مشغول كار شو، اگر صدقه و قرضى دادند تو نیز با آنان همراهى كن و از كسى كه سنش از تو بیشتر است حرف شنوى داشته باش.
هـرگـاه اتـراق كـردى پـیش از آن كه بنشینى دو ركعت نماز بگزار و هرگاه كوچ كردى نیز دو ركعت نماز بخوان و آنگاه با سرزمینى كه در آن فرود آمده اى خداحافظى كن و بر آن و مردمش درود فرست، زیرا هر سرزمینى را ساكنانى از فرشتگان است.
حضرت علی (ع) با شخصی ذمی (اهل كتاب) هم سفر شد در بین راه مرد ذمی گفت: كجا می‌روی؟ فرمود: به كوفه و چون راه مرد ذمی به طرف دیگر بود حضرت مقداری با او رفتند شخص ذمی گفت: مسیر شما به طرف كوفه است چرا همراه من می‌آیی؟ حضرت فرمود: انسان وقتی از هم سفرش جدا می‌شود باید مسافتی او را مشایعت كند مرد ذمی به خاطر این منطق اخلاقی مسلمان شد. سفینه /1/416
ـ در حضور پیامبر(ص) از مردى سخن به میان آمد و گفته شد: او آدم خوبى است. عرض كردند: اى رسول خدا! آن مرد همسفر حج ما بود هرگاه در منزلى فرود مى آمدیم پیوسته زبانش به ذكر لاالـه الااللّه گـویا بود تا آن كه كوچ مى كردیم و در بین راه نیز همواره ذكر خدا مى گفت تا دوباره اتـراق مـى كـردیـم. پـیـامـبـر(ص) فـرمـود: پـس چـه كسى شترش را علوفه مى داد و غذایش را درست مى كرد؟
عرض كردند: همه ما. حضرت فرمود: همه شما از او بهترید.
ـ منقول است كه پیامبر خدا (ص) در سفرى به اصحاب خود دستور داد گوسفندى ذبح كنند. یكى از آنها گفت: من ذبح مى كنم، دیگرى گفت: من پوست مى كنم، سومى گفت: من گوشتش را ریـز مى كنم، چهارمى گفت: من آن را مى پزم، رسول خدا (ص) فرمود: من هم براى شما هیزم جمع مى كنم! اصـحـاب عـرض كـردنـد: نـبـایـد بـه زحمت افتید، پدران و مادرانمان فدایت!، ما به جاى شما كـار مـى كـنیم! پیامبر فرمود: مى دانم كه شما به جاى من كار مى كنید، اما خداى عزوجل خوش ندارد كه بنده اش با عده اى از دوستان و همسفران خود باشد و گوشه اى بنشیند و كار نكند. پس آن حضرت برخاست و شروع به جمع آورى هیزم كرد.