من توریستم بزرگترین پرتال گردشگری
شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۶
بازدید :
918

سفر سرخپوستی!





سرخپوست ها با قوانین طبیعت زندگی می کنند. لااقل سرخپوست هایی که ما تصویرشان را در ذهن داریم، شامل این قاعده می شوند. گردشگران بالفطره ای که با روش های منحصر به فردشان راه را از چاه تشخیص می دهند و همزیستی مسالمت آمیزی با طبیعت دارند. شاید به همین دلیل است که بیشتر گردشگران حرفه ای تمایل دارند راه و روش سرخپوست ها را در شناسایی منابع تغذیه ای، پیدا کردن راه، ساختن سرپناه و حفاظت از خود در برابر آسیب ها یاد بگیرند.

طول قدم های یک فرد با قد متوسط، تقریباً 76 سانتیمتر است و مسافت

سه کیلومتر را روی زمین صاف در مدت یک ساعت طی خواهد کرد. بنابراین

با قدم زدنتان می توانید مسافت ها را اندازه بگیرید

یکی از این مهارت های سرخپوستی، توانایی در محاسبه مسافت است. چیزی که در شرایط حاد می تواند به زنده ماندن شما منتهی شود. محاسبه درست مسافت به شما کمک می کند نیروی باقیمانده خود را حفظ کنید، ارتفاع را تخمین بزنید و زمان رسیدن به مقصد را با توجه به سرعت حرکت خود حدس بزنید. سرخپوستان برای این کار از چند اصل استفاده می کنند که این روزها کمی مدرن و دقیق و علمی شده اند:

سفر سرخپوستی!

سفر سرخپوستی!

اصل1:
شمارش قدم (هر قدم به عنوان یک فاصله):

طول قدم های یک فرد با قد متوسط، تقریباً 76 سانتیمتر است و مسافت سه کیلومتر را روی زمین صاف در مدت یک ساعت طی خواهد کرد. بنابراین با قدم زدنتان می توانید مسافت ها را اندازه بگیرید.

دوست دارید متوسط قدم های تان را بدانید؟ برای این کار تنها مقدار مسافتی را که پای راست شما طی می کند مدنظر داشته باشید، وقتی که به 100 قدم رسیدید آن مسافت را در دو ضرب کنید.
اصل2:
اشیاء در مواقع زیر نزدیکتر از واقعیت دیده می شوند:

وقتی که از بالای یک تپه نگاه می کنید.

وقتی که نور روشن بر روی شیء می‌تابد.

وقتی هوا صاف است.

وقتی که به سطح آب، یا سطح برف یا شنزار نگاه می کنید.
اصل 3:
اشیاء در مواقع زیر دورتر از واقعیت دیده می شوند:

وقتی نور کم است.

وقتی از روی سطحی موج دار به شی نگاه می کنید.

وقتی شیء در انتهای یک جاده یا خیابان قرار گرفته.

وقتی رنگ شی مورد نظر با رنگ فضای پشت آن (رنگ زمینه) مخلوط شده.



رودخانه هنوز به عنوان راه طبیعی رفت و آمد درنظر گرفته می شود. معمولاً سرخپوستان از رودها و نهرهای کوچک استفاده نمی کنند بلکه مسافرتشان

در امتداد حاشیه نهرها یا انشعابات بین حوزه دو رودخانه است
اصل4:
استفاده از انگشت برای تعیین مسیر:

این روش بر این اصل استوار است که مسافت بین دو چشم تقریباً یک دهم مسافت چشم تا سر انگشتان شماست (دست درحالت کشیده به جلو).

وقتی که شما عرض و ارتفاع شیء ای که در مسافت دور است را می‌دانید دست خود را به جلو دراز کنید و انگشت اشاره خود را مستقیم نگه دارید، با یک چشم سر انگشت خود را به سوی شیء مورد نظر نشانه بروید. انگشتان را تکان ندهید. دقت کنید وقتی با چشم دیگرتان به انگشت نشانه رفته نگاه می کنید مکان آن به کدام نقطه تغییر می کند. مقدار تغییر مکان سر انگشت خود را در راستای طول شیء موردنظر برحسب فوت (هر فوت 33 سانتیمتر) محاسبه کنید. فاصله شما تا شیء ده برابر جابجایی انگشت شماست.

این روش در عرض شیء نیز انجام می شود. اگر می خواهید مسافت خود را تا ساختمان محاسبه کنید این روش مقدار دقیق‌تری را نشان خواهد داد چون می دانیم فاصله بین طبقات ساختمان 3 تا 4 متر است.
اصل5:
حرکت در امتداد حوزه رودخانه پیچ در پیچ

پیاده روی در حاشیه یا لبه دو رود بزرگ تقسیم شده، بهتر است. زیرا رشد گیاهی کمتر و درختان کوچکترند، باتلاق و لجنزار وجود ندارد و چشم انداز خوبی دارد که در مشخص کردن مسیر کمک‌تان می کند.


امتداد رودخانه فرعی در مسیر و خارج از جاده اصلی

رودخانه هنوز به عنوان راه طبیعی رفت و آمد درنظر گرفته می شود. معمولاً سرخپوستان از رودها و نهرهای کوچک استفاده نمی کنند بلکه مسافرتشان در امتداد حاشیه نهرها یا انشعابات بین حوزه دو رودخانه است.

مزیت مسافرت در یک مسیر خاص این است که در نقشه قابل دیدن و بررسی است. مثلاً برای حرکت از A به "A یا B به "B بهتر است از رودخانه های فرعی گذر کرده و از رودخانه های بزرگ عبور نکنید.

اگر در حاشیه رودخانه حرکت کنید به قسمتهای کم عمق می رسید، در باتلاق، لجنزار گرفتار می شوید و همچنین باید با انواع پشه ها و حشرات خونخوار رو به رو شوید.

پیاده روی روی حاشیه یا ساحل دو رود بزرگ فرعی مطلوبتر است. نمو گیاهان کمتر و درختان کوچکتر هستند. باتلاق و لجنزار وجود ندارد. چشم انداز خوبی دارد که در پیدا کردن مسیر کمک‌تان میکند. به ندرت حشره ای در مسیری که دستخوش باد است دیده می شود.